Van Veen Blog

Login  |  Register

Nieuws

Zeg het eens...

logo-home
    spam filter in the cloud


Pages: [1]

Helaas.... de vakantie zit erop

Het was een prachtige vakantie waar we mooie herinneringen aan zullen blijven houden.

De laatste avond, in Athens, was geweldig! In het hotel zat ook een restaurant/bar met een ruimte waar optredens plaatsvonden. Deze avond trad er een band op uit Columbus, Ohio; red wanting blue.
Heerlijke muziek! Beetje folk-rock, de zanger heeft een geweldig rauwe stem, echt een goede band! Eerst aten we er nog wat, Fred had garnalen met worst en grits (maispap), Karin gerookte eend met een soort brood. Echt "southern food"' echte zuiderse porties ook!
Toen dus de band, genoten, en als herinnering wat cd's van ze gekocht.

 

Read More

Share on Facebook! Share on Twitter! g+

Vanochtend vroeg (06.15) opgestaan om vroeg te vertrekken om vroeg aan te komen in Athens waar we onze laatste vakantiedag zullen doorbrengen. De reis (zo'n 230 miles = 370 km) ging vlot en de wegen zeer rustig en dus zijn we al om 11.30 aangekomen in Athens Ook vlot een leuk hotel gevonden (het Graduate) en hieronder een foto van ons bed en onze kamer sleutels:

Read More

De laatste dag in Low Country was het weer erg warm, we besloten naar het strand te gaan. Op Hunting Island, het mooiste strand en omgeving die we ooit gezien hadden!

Read More

Het is pijnlijk te constateren dat bij het aanbreken van onze laatste dagen in Beaufort de gieren op de loer liggen om ons plaatsje in te nemen!

Read More

Vandaag was het een heerlijke zonnige dag, met een heerlijk windje vanuit de kust! Prima dagje om op de steiger door te brengen! En eens te zien of we krabben konden vangen, dus toen het vloed ging worden nog maar even snel wat aas gehaald (goedkoopste kip in de supermarkt). Alle verdere materialen zijn er, op het drijvende stijgerdeel staat een krabbenval. Karin had thuis al wat filmpjes op You Tube bekeken om te zien hoe je blauwe krab kunt vangen, klaarmaken en schoonmaken.


Read More

We wilden ook nog graag naar één van de meest bekende tuinen/plantages hier in de buurt, en omdat komend weekend een lang weekend is (maandag is memorial day) en het daarom misschien wel druk zou zijn daar, besloten we om vandaag te gaan. Het was een stuk koeler (aangenamer) dan afgelopen dagen, en daardoor ook heel prettig om de hele dag rond te lopen. Magnolia Plantation and Gardens is bij Charleston, een uur rijden van waar wij zitten, in noordelijke richting.

Read More

Vandaag wilden we naar de zee, de atlantische oceaan, even naar Europa kijken,.... Het zou weer een warme dag worden, dus even afkoelen. Als eerste reden we naar Hunting Island (er zijn hier honderden eilanden en eilandjes die samen de kust vormen). Hunting Island is een nationaal park, dus je moet entree betalen, maar oh, wat is dat de moeite waard! Je gaat eerst door een dichtbegroeid palmenbos en komt dan bij een prachtig strand, dat is nog eens wat anders dan door de duinen heen gaan! Er is ook een vuurtoren, wat voorzieningen en strandwachten, maar het was deze dag zo heerlijk rustig, na een klein eindje lopen was er niemand meer.

Het water is heerlijk warm hier, er vlogen pelikanen en een visarend, en aan de rand van het strand, tussen de palmbomen groeit prachtig bloeiende wilde passiflora.


We hebben heerlijk door het water gewandeld, en nog een tijdje op het fijne zand gezeten.


Onderweg hierheen passeerden we een kleine vissershaven met viskotters, daar stak ook een schildpad de weg over. 

In de middag besloten we door te rijden naar een groter eiland, meer touristisch ook: Hilton Head eiland. Dit is duidelijk meer voor de rijke toeristen: dure huizen en hotels, gigantische boten in de diverse havens en veel golfbanen. Bij één van de havens midden op het eiland kon je met een boot mee op dolfijnentocht. We konden nog net op tijd de boot tegen houden om mee te gaan ;-)
Het was een tocht van ruim 1 1/2 uur over de brede wateren die samen de intercoastal waterway vormen. En dolfijnen zagen we! Vlak na vertrek al een moeder met jong: prachtig! En onderweg nog veel meer.


Mooi om het eiland van deze kant te zien, en meer te leren over het gebied, de geschiedenis en de natuur. Tegelijkertijd hebben we een lekker kleurtje opgedaan!



Dinsdag besloten we om naar Savannah te gaan, morgen zou er regen komen, mogelijk die avond ook al. Het is een uurtje rijden naar Savannah, net weer de grens over in Georgia.

Het was wel een heel erg warme dag: 37 graden! Dus na een tijdje rondgelopen te hebben waren we blij dat we een tour door de stad konden nemen! En wat een prachtige stad! Zulke prachtige gebouwen, mooie pleinen, veel geschiedenis, we kregen het allemaal uitgelegd tijdens de 1 1/2 uur durende toertocht. De stad ligt aan een grote rivier, dus er werd veel handel gedreven, de handelsgebouwen aan het water staan er ook nog, daar zijn leuke winkels, restaurants en hotels. Er zijn ook veel films opgenomen in deze stad, dus er waren wel wat herkenbare punten. Aan de rivier hebben we bij een seafood restaurant heerlijke krab-dip gegeten, met nacho chipjes in de kleuren van Savannah. 

Ondertussen was de middag bijna over, het werd iets meer bewolkt, maar bleef warm. Die avond zouden de plaatselijke Sand Gnats (zandvliegen) een honkbalwedstrijd spelen, het is een zgn affilliates team van de Mets, met erg jonge spelers. De wedstrijd begon om 7 uur, vanaf 6 uur konden we naar binnen, dus in het park voor het stadion nog even wat gedronken en naar de vogels (roodhoofd spechten)

en zoetwaterschildpadden (geel-wang) in de vijver gekeken. Het was heel erg rustig in het stadion, veel rustiger dan normaal, maar er waren dan ook onweersbuien voorspeld, en er was een groot ongeluk op één van de toegangswegen gebeurd, dus veel mensen waren thuis gebleven. We zagen in de verte het onweer al wel komen, en na een uur zat het idd boven ons hoofd, de regen barstte los en de wedstrijd werd na 4 innings gestaakt.

Helaas voor ons, om een uur of half 9 besloten we niet verder af te wachten en naar huis te rijden, we moesten nog een uur. En het was best een inspannend ritje, want we kwamen flinke onweersbuien tegen! Bovenop de gigantisch hoge brug die Savannah van de staat South Carolina scheidt zaten we er middenin! Maar rustig aan, dan komen we wel weer thuis. Onderweg keek ons midden op de weg ineens een wasbeer in de koplampen, we konden hem ontwijken, en de auto's achter ons gelukkig ook! Dichter bij Beaufort lag er in de middenberm een minder fortuinlijk wild zwijn, die wil je zeker niet tegen je auto aanhebben!

Bij ons huis was het bij aankomst nog droog, later in de nacht heeft het wel wat geregend. Vanochtend was het lichtbewolkt en hebben we wat langer geslapen, nadat we eerst om half 7 uit bed werden gebeld vanuit NL (patiëntenverenigingsnieuws). We besloten te gaan ontbijten/lunchen bij IHOP (international house of pancakes) die hier vlakbij zit. Lekker, maar wat een giga-porties! Daarna door naar het centrum van Beaufort voor dat ene winkeltje dat maandag dicht was, en de sjaal die Karin toch wel graag wilde hebben. Daarna nog een paar boodschapjes gedaan, ondertussen rommelde het in de lucht en regende het ook wat. Wel nog steeds een graad of 30 trouwens, iets koeler zou fijn zijn! Nu, aan het einde van de middag begint de zon weer te schijnen: kan alles mooi weer opdrogen!
We moeten ons wel erg goed inspuiten tegen de muggen, en nog worden we gebeten, dus eigenlijk ook iets tegen de muggenbeten nodig, bedachten we zondagavond. Eens kijken tot hoe laat de Walmarkt open is.....wat.....echt waar.....24 uur per dag! En idd, op zondagavond nog best druk. Maar goed, wij zijn gewapend!

Maandagmorgen, alweer bijna een week hier, beetje uitgeslapen en terwijl we aan het ontbijt zaten kwam er iemand voor het zwembad, helaas kon ook hij de pomp vandaag niet aan de gang krijgen. Het was weer een stralende en voor ons de warmste (31 graden) dag! We besloten om in het historisch centrum van Beaufort te gaan kijken. Mooie grote huizen, dromerige straten, fraaie kerkjes, spookachtige begraafplaatsen. Er is een leuke winkelstraat, en een pad en park aan de haven.

Toen we op één van de begraafplaatsen liepen, vertelde iemand van die kerk ons dat we ook binnen mochten kijken, daar zou iemand zijn die ons rond kon leiden. En idd, we waren hartelijk welkom en mevrouw vertelde ons wat over de geschiedenis van de kerk en Beaufort. Het is een Anglicaanse kerk, gesticht rond 1711 door de Engelse "settlers", het schijnt één van de oudste kerken van de VS te zijn. Op de begraafplaats lagen veel gesneuvelden van de civil rights oorlog, maar ook Engelse officieren. Omdat Beaufort in die tijd gebruikt werd door de hoge mannen, zijn de meeste gebouwen bewaard gebleven.

Na dit bezoek was het lunchtijd, aan de waterkant wat gegeten, Fred een garnalensalade, Karin een groene salade met peer en gorgonzola en nog een krabkoekje erbij (tja, als je in het gebied van de krabben bent....).

We hadden ondertussen ontdekt dat we ook allebei nog naar Blufton wilden, een plaats een stukje verderop, Fred voor Dick's sportwinkel en Karin voor Michaels hobbywinkel. Snel gevonden, zaten niet ver van elkaar. Goed geslaagd ook, al zijn we op hobbygebied in NL ook heel wat gewend, en door de koers van de euro is het ook niet meer heel voordelig.....

Nog even een koffie gedronken bij de Starbucks en toen terug naar ons huis. Karin heeft nog een tijd heerlijk op de steiger zitten lezen in de zon, lekker windje erbij, zien hoe het water weer omhoog komt en ook de vissen terug komen. Ondertussen zien we steeds meer dieren in de tuin: diverse eekhoorns, maar ook rode kardinaalvogels, die zijn zo mooi!

Karin is dolgelukkig dat ze ze hier nu ziet! In het zwembad dreef vanmiddag een grote neushoornkever, die hebben we ook maar even gered.

Vanavond ook maar een was gedraaid, echt een zielig beetje in die gigantische machines.....maar goed, we hebben weer schoon ondergoed ;-)

Zondag 18 mei was een rustdag voor Karin en Fred!
Dat was het trouwens niet voor het personeel van de lokale Walmart want die is 24 x 7 open!


Vandaag was het tijd om de drukte van de stad achter ons gelaten. We hebben heerlijke dagen gehad, heel goed geslapen in het hotel, en vooral genoten van de vriendelijkheid van het personeel (elke dag zelfgemaakte koekjes in de lobby), het is ook lekker om iets meer rust en privacy te hebben. Nu is het echt tijd om te relaxen!

Het weer was weer prima vandaag, zo goed als onbewolkt, graad of 27, geen onweer in de buurt,..... Het was ook lekker rustig op de weg, zoals Elvira ons al voorspeld had. Vlak na het verlaten van Atlanta de benzinetank maar eens gevuld, lachen, volle tank (10 gallon) voor 27 dollar (nog geen 25 euro)!
Rond een uur of half 11 vertrokken we bij het hotel in Atlanta, en omdat de rit zo voorspoedig ging, zouden we een uurtje te vroeg bij het huis in Beaufort aankomen (4 uur hadden we gezegd dat we op z'n vroegst daar zouden zijn). We besloten dus om een pauze te nemen bij de grens van South Carolina. Bij het informatiecentrum hebben we een stapel folders verzameld en buiten lekker wat gedronken en gegeten. Onderweg hadden we al de eerste bomen behangen met spaans mos gezien. Ook stonden er, zodra we SC binnen reden palmbomen, het gevoel is vrij tropisch.
We vervolgden onze weg naar Beaufort, waarbij we diverse keren over brede waterwegen reden. En ja hoor, we zagen weer bijzondere dieren.....dood langs de kant van de weg......dit keer zagen we twee gordeldieren op hun rug liggen. Hopelijk krijgen we de kans om deze week ook nog wat levende dieren te zien!


Het gehuurde huis was ook snel gevonden, halverwege een doodlopende weg, een schiereiland tussen de kreken, met een 6-tal huizen aan weerszijde van de weg. Mooi dicht begroeid, flink terrein om het huis dus veel privacy. Een veranda voor en achter het huis, grote tuin met diverse zitjes, zwembad, bbq en twee vuurplaatsen. En achter in de hoek het hek naar de prive steiger, ik schat een meter of 40 lang, over het water/moeras heen naar een overdekt zitje, met daarachter nog een drijvend platform dat met het getijden mee omhoog gaat. Op de steiger is ook een wasbak met stromend water (om de gevangen krabben schoon te maken). Ook op de achterveranda is een wasbak.
Het huis is nog groter dan we dachten, ruim van binnen en vreselijk smaakvol ingericht! Echt een strandhuis! Er zijn twee ruime slaapkamers, twee badkamers, keuken met bar, grote huiskamer met ruim eetgedeelte en nog een zijkamer met slaapbank die doorgang geeft naar de achterveranda. En alles aanwezig: in elke kamer een tv, grote oven, grote koelkast, magnetron en afwasmachine. En echt een belachelijk grote wasmachine en droger in weer een aparte ruimte. We voelden ons echt direct thuis!
De pomp van het zwembad doet het helaas nog niet, maar maandag komt daar iemand aan werken.
Heel dichtbij is een winkelcentrum met alles wat we nodig hebben, ook de historische kern van Beaufort is dichtbij. Wij gaan genieten hier!



Het huis is nog groter dan we dachten, ruim van binnen en vreselijk smaakvol ingericht! Echt een strandhuis! Er zijn twee ruime slaapkamers, twee badkamers, keuken met bar, grote huiskamer met ruim eetgedeelte en nog een zijkamer met slaapbank die doorgang geeft naar de achterveranda. En alles aanwezig: in elke kamer een tv, grote oven, grote koelkast, magnetron en afwasmachine. En echt een belachelijk grote wasmachine en droger in weer een aparte ruimte. We voelden ons echt direct thuis!
De pomp van het zwembad doet het helaas nog niet, maar maandag komt daar iemand aan werken.
Heel dichtbij is een winkelcentrum met alles wat we nodig hebben, ook de historische kern van Beaufort is dichtbij. Wij gaan genieten hier!

Vandaag zijn we downtown Atlanta geweest. Eerst naar het fantastisch mooie aquarium! Onderverdeeld in de diverse habitats zagen we prachtige zeepaardjes (sea dragons oa), pinguins, haaien, zee-otters, walvishaaien, manta roggen, zaagtandvis en prachtige kwallen. Helaas waren de beluga dolfijnen afgeschermd, daar is namelijk afgelopen zondag een jong geboren. Gelukkig hebben wij deze prachtige dieren in Valencia al eens gezien.

kwallen zijn prachtig.... deze tenminste wel!


Nadat we uitgekeken waren bij de vissen, hebben we in het centenial park (olympisch park, waar ook het coca-cola museum en het civil rights museum zijn) wat gegeten en gedronken. Het was nog steeds lekker warm en zonnig! Bijzonder om zo tussen die hoge gebouwen te zitten, die we vanuit onze hotelkamer zien. Als je er dan tussen staat merk je steeds weer dat alles hier zo ruim opgezet is, je voelt je juist helemaal niet ingesloten tussen die gigantische gebouwen.


Een kennis van Karin, die ze al een jaar of 10 via een Bonaire forum kent (en tegenwoordig via facebook contact), werkt in downtown Atlanta, bij CNN headquarters. Ze had begin van de week al haar telefoonnummer doorgestuurd, dat we haar moesten bellen als we in de buurt waren. Gister afgesproken dat we vandaag langs zouden komen, dus door het park heen naar het CNN gebouw gewandeld en haar gebeld. Het gebouw lijkt van buiten best klein, tussen alle reuzen eromheen, maar binnen is het gigantisch! Beneden is een groot binnenplein met wat winkels en restaurants, Elvira trakteerde ons op een lekkere Starbucks koffie! Ze vertelde wat over het gebouw, wat waar zat, en we kletsten gezellig weg, blij dat we elkaar eindelijk eens in het echt zagen! Zij is oorspronkelijk van Costa Rica en woont sinds de jaren 80 in de VS. We wilden haar niet te lang van haar werk houden, dus na een half uur namen we afscheid, en zijn zelf de winkels gaan bekijken.

Er was ook een Braves fanstore (honkbal), klein souveniertje en een mooi shirt voor Karin gekocht. Toen we het CNN gebouw verlieten was het al wat meer bewolkt, en voelde het drukkend. We hebben de auto uit de garage van het aquarium gehaald en besloten nog even op zoek te gaan naar twee fotogenieke plekjes die Fred eerder in de week had gezien, niet heel ver van ons hotel. Onderweg begon het een klein beetje te druppelen. Ons referentiepunt om deze lokaties terug te vinden was de gigantische state prison (gevangenis) hier aan de rand van de stad.

Back to the 50's

Nu is het bijna etenstijd, we gaan straks bij het bbq restaurant hiertegenover eten (Bullpen restaurant), daar had Fred van de week al heerlijke butterfly shrimps (garnalen) gehaald! Overigens is de lucht weer helemaal open getrokken, ben benieuwd wat we nog van het beloofde onweer gaan merken.
Niet alles geloven wat een titel zegt want omdat het vandaag een mooie dag zou worden hebben we besloten om naar de Amicalola Falls (watervallen) te gaan. Dit is in het noorden van Georgia en was dus een aardig stukje rijden en het was best de moeite waard. De waterval zelf was niet zo spectaculair als je zou denken bij een "real american waterfall" maar de omgeving en het uitzicht waren erg mooi.
In de omgeving van deze watervallen waren vrij veel goudmijnen te vinden. Maar helaas, wij zijn meer zilver liefhebbers en dus hebben we die links laten liggen. Wel weer een mooie route gereden!

koelkastmagneet



Na weer terug te zijn gekomen op de snelweg kwamen we langs een hele grote "outlet" locatie waar heel veel merken vertegenwoordigd waren. Anders dan de goudmijnen hebben we deze locatie niet links laten liggen en hebben we beide een paar converse sneakers gekocht, een lekker luchtje voor Fred en ook nog eens voor Fred 3 extra Levi spijkerbroeken omdat ze zo lekker goedkoop waren. De vlucht heeft hij al bijna terug verdiend! Alhoewel economen vast anders zullen beweren! 

De snelweg bij Atlanta was erg druk en het verkeer reed lekker langzaam waardoor we de tijd hadden om deze stad eens van de snelweg te bekijken. De skyline van Bemmel valt er wel bij in het niet! En eerlijk is eerlijk: ook Den Haag kan er niet aan tippen!

Morgen naar het Sea Aquarium want die schijnt nogal groot en mooi te zijn. Net als Fred trouwens!

Vanochtend werden we pas laat wakker, we waren op het nippertje op tijd voor het ontbijt. Maar Miss Veronica zorgde ervoor dat we niets tekort kwamen, want ze wilde wel dat we goed aten. Het personeel is zo vreselijk vriendelijk hier, de "southern hospitality" is er echt! Fred was vanochtend ook al honey, en we heten hier trouwens Miss Karin en Mister Fred, blijkbaar ook een gewoonte hier.

Het was een stralende dag, strak blauw en een heerlijke temperatuur, warmer dan gisteren, maar doordat het minder vochtig was, voelde het aangenamer! Een prachtige dag om naar de dierentuin te gaan,.....en dat dachten meer mensen, het was gezellig druk! De dierentuin is niet ver hier vandaan en ligt in een groot park. De dierentuin is ook erg mooi, groen met grote bomen en veel bamboe. En dan komen we gelijk bij de grootste attractie hier, ze hebben 3 reuzen panda's, een vader en twee van zijn jongen. Heel bijzonder om te zien!


Was voor ons allebei voor het eerst dat we deze dieren zagen. Ook zagen we wat nieuwe vogelsoorten (prachtige volliere), veel apen en half-apen, een grote groep laagland gorilla's, heel leuk om te zien hoe die met elkaar omgaan.

Fred zag voor het eerst ook naakte molratten, te lelijk! Er is een mooi nieuw reptielenhuis waar ze veel en bijzondere schildpad soorten hebben. Na de middag in de dierentuin gegeten (hamburger, geroosterde kip sandwich en patat van zoete aardappel). Daarna nog wat in de buitenwijken gereden, mooi om de typische huizen te zien, voor ons ook vreemd dat er niet rond elk huis hekken of heggen staan,.....
Op een gegeven moment kwamen we een grote walmart tegen, een giga-winkelketen, in deze winkels kun je echt ALLES kopen, altijd een leuk toeristisch tripje,....Wat drinken en eten gekocht voor de komende dagen.

Overigens is Fred gisteravond toch nog naar een honkbalwedstrijd geweest, er bleek een wedstrijd voor het goede doel te zijn tussen de universiteit van Atlanta en die van Athens.

Karin bleef op de hotelkamer, die had echt even wat rust nodig, lekker TLC gekeken en wat haakwerk in elkaar gezet.

Morgen wordt ook nog een mooie dag, maar vanaf morgenavond komt er een onweersfront aan, en vrijdag zal het veel regenen, dus dan plannen we een bezoek aan het aquarium, dat gigantisch moet zijn. Morgen zien we nog wel wat we doen.


Na ruim 14 uur vliegen (incl. overstap in Chicago) zijn we aangekomen in Atlanta en hebben we de eerste nacht en ochtend erop zitten.

Het enigszins gedateerde hotel bevind zich schuin tegenover het stadion van de Atlanta Braves en aan de snelweg! Wel een heerlijk groot en fijn bed, het belangrijkste! Kamer is eigenlijk ook ruim, en compleet, op een enkele lamp na die het niet doet. En zeer vriendelijk personeel, Karin is alweer "sweetie" genoemd ;-)

Omdat het vandaag bewolkt is hebben we maar besloten om een winkelcentrum (the Lenox Square Mall) te bekijken en wat boodschappen te doen.

Fred heeft alvast 2 nieuwe Levi's spijkerbroeken gekocht en daarmee t.o.v. Nederland ruim € 100,00 bespaard. En verder het boodschappenlijstje bijna helemaal afgewerkt: Sephora (make-up ed), Bath and Body Works (heerlijke douchegel, body spray en body lotion, teveel om te kiezen!) en CVS (drogist).

Er zou vanmiddag ook onweer komen, waarna het wat koeler en minder klam gaat worden (prima, was de afgelopen dagen meer dan 30 graden hier!), uiteindelijk heeft het vanochtend wel even geregend, maar na de middag klaarde het flink op en kwam de zon ook even door, je voelde wel dat de temperatuur in de loop van de dag buiten wat aangenamer werd. We hebben wat rondgereden in het noorden van Atlanta, door de buitenwijken, zo leuk om te zien, al die houten huisjes, die wij als schuur zouden gebruiken of vakantiehuisje. Op een gegeven moment reden we langs heel veel kleine winkelcentra, waar alle winkels, restaurants ed Koreaans waren. Verder vandaag uitgerust, we waren nog best moe van de reis van gisteren!

Die reis duurde lang, en Karin had in de lucht best weer last van syrinx pijn (door de druk), maar we werden op de vlucht van Amsterdam naar Chicago kort na de start gevraagd of we meer ruimte wilden,.... We zaten op de een-na-laatste rij, Karin tussen twee flinke mannen in, de stoel voor haar al in de ligstand gelegd. De stewardess vond dat we er "misserable" uitzagen (vonden wij eigenlijk niet eens zo), en ze kon ons een aantal rijen naar voren plaatsen, waar we met z'n tweeën een rij van drie stoelen kregen, met behoorlijk meer beenruimte ook. Dus dat werd best een relaxte vlucht zo! Karin kon perfect haken, wat de pijn aardig onder controle hield (naast wat extra pijnstillers). In Chicago moeten we nog 3 uur wachten, vaak is die tijd ook wel nodig omdat je door de douane moet, maar dat ging verbazend snel. Dus een tijd bij de gate zitten wachten, daar werden we wel erg moe hoor, maar het was voor ons gevoel ook al avond. We vertrokken met iets vertraging vanuit Chicago (veel regen) maar halverwege werd het weer en turbulentie rustiger (en kreeg Karin weer meer pijn, turbulentie, beweging geeft gek genoeg minder pijn). Na 1 1/2 uur landden we in Atlanta, Bagage oppikken (weer) en de huurauto halen, dat duurde helaas nog even, maar uiteindelijk mochten we zelf een auto uitzoeken. We kozen voor de ruimste (veiligste, hij is ook wat hoger), het werd een donkerbruine Chevrolet Sonic, apart model, valt wel op, fijn voor het herkennen op grote parkeerplaatsen ;-)



atl_1200x630

02 May 2015 - Nog even en dan.....

U.S.A. here we come!


www.google


en

map_frGeorgia


Pages: [1]

SMF spam blocked by CleanTalk